به عزا نشوندنت کار کيه؟
عسلک نبينم افتادنتو
بگو پرپرشدنت کارکيه؟
نگوديو غصه توفنجون فالت افتاد
اسمون لهجه ي فيروزه ياد تو نداد
غزلک گريه نکن گريه به رنگ چشمات نمياد
سنگ فيروزه ي اين رنگي به قاب کي شکست؟
زورق رهايي توچه جوري به گل نشست؟
اي نگين از همه ي ستاره ها ستاره شد
راست بگو سنگ سقوط رو کي پرواز توبست؟
همون عاشق بدبخت هزارساله ي تو
پس کدوم گردنبندي حرمت راه رو شکست
که نمي رسد کسي به درد شب ناله ي تو
گلکم بهار تو مرگ پاييزمونه تن تنهامو گل زخماي تو مي پوشونه
غزلک شکستنت کار من وما که نبود؟
قهرتو گريه ي تو کار غزل ها که نبود؟
غزلک هرچي که هست بدجوري خوبي واسه من
هرچي بود شعراي من محض تماشا که نبود؟
اگه تن پس مي زنيم حرمت عشقو نشکنيم
اگه چاوش شديم به شب شبيخون نزنيم
غزلک هرجا ميري*ترانه* يعني اسم تو
خط هرمنظره از جنس وخطوط جسم تو
ته هرکوچه ي بن بست غزل خونه ي تو
همه چي به اسم تو قصه ي ما طلسم تو
در برابر خدا
ز تنگنای محبس تاریکی
از منجلاب تیره این دنیا
بانگ پر از نیاز مرا بشنو
آه ای خدا ی قادر بی همتا
یکدم ز گرد پیکر من بشکاف
بشکاف این حجاب سیاهی را
شاید درون سینه من بینی
این مایه گناه و تباهی را
دل نیست این دلی که به من دادی
در خون تپیده آه رهایش کن
یا خالی از هوی و هوس دارش
یا پای بند مهر و وفایش کن
تنها تو آگهی و تو می دانی
اسرار آن خطای نخستین را
تنها تو قادری که ببخشایی
بر روح من صفای نخستین را
آه ای خدا چگونه ترا گویم
کز جسم خویش خسته و بیزارم
هر شب بر آستان جلال تو
گویی امید جسم دگر دارم
از دیدگان روشن من بستان
شوق به سوی غیر دویدن را
لطفی کن ای خدا و بیاموزش
از برق چشم غیر رمیدن را
عشقی به من بده که مرا سازد
همچون فرشتگان بهشت تو
یاری به من بده که در او بینم
یک گوشه از صفای سرشت تو
یک شب ز لوح خاطر من بزدای
تصویر عشق و نقش فریبش را
خواهم به انتقام جفکاری
در عشقش تازه فتح رقیبش را
آه ای خدا که دست توانایت
بنیان نهاده عالم هستی را
بنمای روی و از دل من بستان
شوق گناه و نقش پرستی را
راضی مشو که بنده ناچیزی
عاصی شود بغیر تو روی آرد
راضی مشو که سیل سرشکش را
در پای جام باده فرو بارد
از تنگنای محبس تاریکی
از منجلاب تیره این دنیا
بانگ پر از نیاز مرابشنو
آه ای خدای قادر بی همتا
فروغ فرخزاد
دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه
دوباره این دل دیونه ست و دلتنگه
موقعي كه ميخواستمت ميترسيدم نگات كنم، موقعي كه نگات كردم ترسيدم باهات حرف بزنم،
موقعي كه باهات حرف زدم ترسيدم نازت كنم، موقعي كه نازت كردم ترسيدم عاشقت بشم ،حالا كه عاشقت شدم ميترسم از دستت بدم.
باز هم دوستت دارم
به زندان تنهايي كشاني
باز هم دوستت دارم
چه سود از مهر ورزيدن
چه حاصل از وفا كردن
مرا لايق بداني يا نداني
باز هم دوستت دارم
قوري زقلم قلم به قوري من عاشقتم گوگوري مگوري
تقديم به بهترين و عزيزترين دوستم كه خيلي خيلي دوسش دارم